ვინ, როდის და რატომ გამოიგონა სუფრის დანა?

მე-17 საუკუნემდე ევროპელი დიდგვაროვნებისთვის სუფრაზე ორი დანის გამოყენება ჩვეულებრივი მოვლენა იყო - ერთს დასაჭრელად გამოიყენებდნენ და მეორეს - დასაჭერად, რადგან ჩანგლები ჯერ კიდევ არ არსებობდა.

ბასრი დანები არა მხოლოდ კვების პროცესს ართულებდა, არამედ საფრთხესაც წარმოადგენდა. რიშელიეს, რომელიც თავისი სიფრთხილითა და პოლიტიკური გამჭრიახობით იყო ცნობილი, სადილის დროს მკვლელობის ძალიან ეშინოდა. მან შენიშნა, რომ სამეფო კარის წევრები ბასრ დანებს არა მხოლოდ კერძის დასაჭრელად, არამედ კბილის ჩხირებადაც იყენებდნენ, ზოგი სუფრის წევრი კი ალკოჰოლის დალევის შემდეგ დანებს სახიფათოდ იქნევდა. ზემოთ თქმულიდან გამომდინარე, რიშელიემ საფრთხის შესამცირებლად დანებისთვის წვერების მომრგვალების გადაწყვეტილება მიიღო.

თავდაპირველად, კარდინალის იდეას ფრანგულმა არისტოკრატიამ დასცინა, თუმცა ლუი XIV-ის მეფობის დროს, 1669 წელს, სუფრის დანის მომრგვალებული ფორმა ოფიციალურად დაკანონდა და სუფრასთან ბასრი დანების გამოყენება აიკრძალა. ამ გადაწყვეტილებამ არა მხოლოდ უსაფრთხოება გაზარდა, არამედ გასტრონომიული კულტურაც შეცვალა.

რიშელიეს რეფორმის შედეგად, საფრანგეთმა ახალი სტანდარტი მთელ ევროპაში გაავრცელა. სუფრის დანა ცივილიზებული ეტიკეტის სიმბოლოდ იქცა, ხოლო მისი ჩანგალთან კომბინაცია თანამედროვე სერვირების საფუძველი გახდა.

***

წვეულების ეტიკეტი - სუფრასთან ქცევის წესები, რომლებიც ბევრმა დაივიწყა

რატომ არ შეიძლება ტელეფონის მაგიდაზე დადება? - ეს და კიდევ 22 მთავარი წესი!